Meeting with Mickey in Orlando

Hi!

Hoe is het daar in Nederland? Hier is het nog steeds allemaal goed en geweldig!

Vandaag zijn we aangekomen in Orlando en hier gaan we drie nachten blijven. Eventjes wat meer rust dus. Nou ja, rust..

Vanmorgen zijn we na het ontbijt in het hotel vertrokken richting Orlando. Dit zou geen lange rit zijn maar omdat we zo dichtbij waren, gingen we binnendoor. Dan zie je nou eenmaal wat meer dan alleen over de snelweg. En toevallig kwamen we zo ook nog 2 John Deere dealers tegen waar Wilco weer wat gekocht heeft. Hoe krijgen we het straks meer naar huis...

Eigenlijk wilden we naar het Kelly Park gaan, dat iets voor Orlando ligt. In dit park kan je zwemmen in het water en in een grote band drijven waar ook allerlei vissen zwemmen. Maar toen we er bijna waren, begon het weer een beetje raar te doen en te betrekken dus we besloten maar gelijk naar Orlando door te gaan. Wat later beter bleek te zijn ook doordat het ging regenen. Het was pas 11 uur toen we bij ons hotel aankwamen maar gelukkig konden we al inchecken. We zitten in een superdeluxe hotel tegenover Seaworld. Het is megagroot en de kamer is ook heerlijk ruim. Super dus. In het hotel zitten wat restaurants en zelfs een Starbucks, kunnen we morgenochtend lekker wat halen.

Nadat we de koffers op de kamer hadden gezet, zijn we naar Downtown Disney gegaan. Dit is een gebied waar allerlei restaurantjes en winkeltjes van Disney zijn. Erg leuk om te zien en we hebben er wat gegeten bij Planet Hollywood. Toen we weer buiten kwamen, regende het erg hard en het begon ook te onweren. We gingen wat winkels in en uit en later werd het wel wat droger. Daarna zijn we doorgereden naar een groot winkelcentrum, de Florida Mall. Hier wat rondgelopen en daar was ook de M&M winkel! Die kennen we nog wel van vorig jaar in Las Vegas

We hebben weer een lekkere zak geschept!Toen we klaar waren, zijn we naar Premium Outlet geweest.We hebben hier even geshopt en wat kleren gekocht, was helemaal niet duur.Ook heb ik een nieuw bandje voor mijn horloge gekocht en Wilco heeft eindelijk nieuwe Crocs! Ik ben dus blij want ik kreeg al 2 dagen te horen dat ik ze was kwijtgeraakt op zee omdat ik de surfdude te stevig vast hield.

Omdat het weer nog steeds wel goed was, het was nog steeds warm en helemaal droog, besloten we door te rijden naar Kissimmee, naar de Old Town. Hier is een kermis, winkeltjesen een autoshow van oude auto's (tip van Debbie

). Was erg leuk om rond te lopen en we hebben nog niet alles gezien dus willen nog wel een avond terug. Ook omdat we niet de auto's goed hebben gezien. Gelukkig is alles dicht bij ons hotel dus rijden we er makkelijk heen.

Nu zijn we weer terug op de kamer en we gaan zo lekker slapen want morgen een leuke dag, we gaan zwemmen met dolfijnen! We hopen heel erg dat het droog blijft want ze geven veel regen op de komende dagen. Dus hopelijk blijft het droog.
Misschien zijn we morgenochtend nog op tijd wakker om een stukje van de wedstrijd van NL te kijken. Die moeten geloof ik morgen spelen maar ik weet het niet eens zeker. We zien het wel.

Tot gauw weer!

Liefs Wilco & Amanda

Zonnig onderweg in Florida

Heey,

De dag is weer voorbij gevlogen vandaag. Wat gaan de dagen toch snel zo. Het gaat hier nog steeds allemaal goed. Ik heb alleen spierpijn in mijn benen en armen. Dat zal wel komen omdat ik de surfdude zo stevig vastgehouden heb

Vandaag begon de dag weer zonnig, rond7 uur. Omdat bij dit hotel geen ontbijt zat, besloten we te gaan rijden en onderweg ergens te ontbijten. We brachten spullen naar de auto maar toen we terugkwamen bij de kamer om de laatste spullen te halen, ging de kamerdeur niet meer open. De kaart deed het niet. Paar keer geprobeerd maar nee, de deur ging niet open. Wij naar beneden naar de receptie, nieuw kaartje gekregen en weer naar boven. Weer veel geprobeerd maar de deur bleef dicht. Weer naar de receptie gelopen en de man daar beloofde dat er iemand zou komen kijken. Na 5 minuten wachten en telkens maar proberen, ging de deur ineens toch open. Toen kwam ook gelijk iemand aanlopen om ons te helpen maar dat was niet meer nodig.
Al met al hadden we weinig geluk in Panama CIty Beach dus maar snel weer op weg.

We reden een heel stuk langs de kust, een mooie route. Soms reden we echt vlak langs de zee. Onderweg alles mooi groen en witte stranden. Soms kwamen we door dorpjes heen. Toen we eindelijk iets vonden waar we konden ontbijten, bleek dat hier de tijd wel een uur vooruit was gegaan en was het dus ineens een uur later. Er is nu nog maar 6 uur tijdsverschil met Nederland.

Rond de middag kwamen we aan bij Wakulla Springs Park. Dit is een park waar je een boottocht kan doen door de rivier Wakulla Springs. Er leven hier ook veel dieren. Toen we aankwamen, was het er erg druk. In een klein afgesloten deel van de rivier kon gezwommen worden en daar waren veel mensen aan het zwemmen. Het was alweer over de 40 graden. Warm maar op zich wel uit te houden. De vorige boot was net weggegaan en we moesten een uur wachten op de volgende. Maar dat was niet zo erg, we hebben lekker in de schaduw genoten van de natuur.

Om 1 uur begon de boottocht die een uur zou duren. We voeren weg en het was gelijk erg mooi. Mooie hoge bomen vol met Spaans mos, helder lichtblauw water, prachtig!

De vlinders vlogen in de rond, boven de bloemen, het leek wel een paradijs. Vanaf de boot dan want al gauw zagen we in het water de eerste alligator aan komen zwemmen. Een van de vele want we hebben er veel gezien. Zo gaaf! Ook heel veel verschillende soorten vogels en schildpadden. Het was echt heel erg mooi en we hebben erg veel foto's gemaakt. Op de terugweg voeren we langs een stukje dat iets dichter bebost was en daar schijnen veel slangen te leven maar gelukkig (voor mij) waren deze niet te zien.
Na een uur stonden we weer aan de kant en reden we weer verder. Nu weer door natuurgebieden en kleine dorpjes. Onderweg nog ergens wat gegeten maar verder gewoon veel doorrijden. Want hoe verder we vandaag zouden komen, hoe minder ver we morgen moeten rijden richting Orlando.

We zitten nu ongeveer anderhalf uur van Orlando af, in Gainesville. Eindelijk weer eens in een wat schoner hotel. Vannacht was het hotel wel ok maar omdat we aan het strand zaten, lag de kamer en bedden vol met zand. Nu is het weer lekker schoon. We zijn vanavond even naar de Walmart geweest en hebben allebei een nieuw paar schoenen gekocht voor omgerekend 9 euro per paar. Kan ik thuis weer gaan sporten met mijn nieuwe sportschoenen, dat zal ook wel nodig zijn na 3 weken Amerika

Na de Walmart wilden we wat gaan eten bij het Outback Steakhouse. Toen we binnen kwamen, was het al erg druk en er was een wachtrij. We kregen een bieper mee en moesten binnen 30 minuten terug zijn, dan zou er een tafel zijn. We zijn toen naar een winkel die ernaast zat even wezen kijken. Maar dat was een soort hornbach dus daar waren we snel uitgekeken. Toen maar gewoon in het restaurant zelf gewacht en na 10 minuten ging onze bieper af en konden we aan tafel. Heerlijk gegeten!
Toen we buiten kwamen na het eten, goot het en onweerde het. Dat hadden ze ook wel opgegeven. Het was alleen nog niks afgekoeld. Naast de Walmart zat de Target, ook een groot warenhuis en hier zijn we ook nog even heengeweest, op zoek naar nieuwe Crocs voor Wilco. Aangezien ik zijn vorige paar ben kwijtgeraakt omdat ik me zo stevig vast moest houden met de jetski tour

Ikzelf heb al nieuwe slippers gekocht bij de Walmart. Wilco is nog niet geslaagd voor zijn Crocs dus in Orlando gaan we maar verder op zoek.

We zijn nu weer terug op de kamer, lekker aan het hangen. Morgen hoeven we gelukkig niet zo ver en zijn we dus op tijd in Orlando. Daar kijken we ook wel erg naar uit!

Jullie weer bedankt voor de reacties!!

Toedeloe!

Wilco & Amanda

Lost at sea!

Wat een dag, we zijn blij dat we weer veilig op ons mooie balkon zitten met uitzicht op zee

De dag begon weer vroeg en zonnig. We waren de nacht veilig doorgekomen in ons schimmige hotel (haha) en we konden de stoelen die we gebarricadeerd hadden voor onze deur weer weghalen. We hebben ons aangekleed en zijn weer op weg gegaan, richting Panama City. De weg was weer erg mooi. We reden langs spierwitte stranden en langs kleurige huisje. We zijn gestopt om even de zee in te gaan met onze voeten, heerlijk. Ook hierliepen mensen langs de stranden om de olie op te ruimen. Nadat we een uurtje gereden hadden, zijn we ergens gaan ontbijten.

Daarna gingen we weer verder op weg. Het was vandaag geen lange rijdag en aan het eind van de ochtend kwamen we aan in Panama City. We dachten dat in de staat Florida de tijd een uur vooruit ging maar later toen we bij onze jetski tour stonden, bleek dit niet het geval en waren we een uur te vroeg. Maar terug naar onze aankomst, de jetski tour is nog een verhaal apart.

Ons hotel (we hadden die ochtend snel een hotel geboekt in Panama City) was snel gevonden en we konden al inchecken in onze kamer. We hebben een mooie kamer met een balkon met uitzicht op zee, werkelijk prachtig! Het was alweer heerlijk warm en we besloten om lekker een duik te nemen in de zee! Ons hotel zit gelijk aan zee, we lopen zo het strand op en hebben mooi uitzicht! De zee was lekker warm en we hebben een poosje gezwommen en toen even opgedroogd op het strand. Daarna gingen we op weg naar onze jet ski tour. Daar bleken we dus een uur te vroeg te zijn dus zijn we ergens wat wezen eten.

We zouden een jet ski tour gaan maken langs Shell Island, een mooi eiland hier in de buurt waar dolfijnen zwemmen. We moesten nog even wachten voordat we weg konden gaan omdat de vorige tour nog terug moest komen. In totaal waren we ongeveer om 12 mensen en een begeleider. Wilco en ik gingen samen op een jet ski. Na wat instructies konden we op weg gaan. Toen we het water in werden geduwd, ging er meteen wat piepen, de benzine was op. Maar volgens de begeleider, een echte surfdude (zongebruind, onder de tattoos, lang blond haar met pet en zonnebril), was dat geen probleem en konden we nog wel een keer ermee heen en weer. Hmm.. ok...

In het begin, de haven uit, moesten we wat langszaam gaan. Daarna ging het gas erop en gingen we hard! Echt het ging echt hard, we hopten en zwierden alle kanten op. Ik vond het achterop wat minder leuk maar Wilco had de tijd van zijn leven. Ik werd soms zowat gelanceerd! Maar gelukkig kwamen we veilig aan bij de lagoon. Al snel gebaarde surfdude dat we onze jet skies uit moesten zetten omdat er dolfijnen waren. En daar waren ze, ze zwommen om ons heen

Iedereen sprong de zee in en even hebben we gezwommen ermee. Echt aanraken konden we ze niet omdat ze snel wegschoten elke keer. Ze zijn natuurlijk ook gewoon wild. Ik heb geprobeerd wat filmpjes en foto's ervan te maken met onze waterdichte camera maar omdat de zon zo fel scheen, was er niet zoveel te zien op het schermpje dus het was vooral op goed geluk. Na tien minuten waren de dolfijnen weg. Onze jet ski was ondertussen ver weggedreven dus surfdude kwam langs op zijn jetski en we moesten achterop vasthouden zodat hij naar onze jet ski kon gaan. Hij ging alleen wel wat hard zodat Wilco zowat zijn zwembroek verloor en ik zowat mn bikinibroekje nog net kon vasthouden. Maar we kwamen gelukkig veilig aan en konden op onze jet ski klimmen. Nu gingen we weer een stuk verder om het eiland heen en erg snel. Hier waren wat minder golven en dus ging het wel wat beter. De surfdude ging helemaal snel en soms moesten we goed kijken of we hem nog wel zagen.

Na weer een stuk gevaren te hebben, kwamen we aan bij een baai waar we even stopten en konden zwemmen. We konden hier ook gewoon staan. Er zwommen allerlei vissen om ons heen en er waren veel zeesterren, erg mooi!

Na een kwartiertje gingen we weer verder. Volgens surfdude zouden we het zeker nog wel redden tot ons beginpunt met de benzine. En anders zou hij ons wel in de gaten houden en met een touw verder trekken. Hij had het nog niet gezegd of ZOEF, weg was hij... Wij erachter aan met de rest van de groep. Wij lagen op een gegeven moment achteraan en midden op de zee ineens BBrrbloepffff... Benzine op! Benzine op... Daar staan we dan, midden op zee, de anderen steeds kleiner wordend en land tientallen meters bij ons vandaan. Ik zal eerlijk zeggen, ik werd gelijk bang. Straks zou er een haai komen of een grote boot! Gelukkig was Wilco vrij kalm. Wij gillen en roepen maar de groep ging verder en verder. Het was alsof wein een film terecht waren gekomen. We zagen al gauw een bootje gaan iets verder bij ons vandaan maar waarschijnlijk dacht de man dat we gewoon aan het zwaaien waren en dat HELP gewoon hallo betekende ofzo. Na een aantal minuten zagen we dan in de verte onze surfdude aankomen en al snel was hij bij ons. Hij zette zijn jet ski naast ons en we moesten overstappen bij hem erop. Eerst ik en daarna Wilco. Hij vroeg of we nog spullen in de jetski hadden liggen en dat hadden we: Wilco's crocs, mijn slippers, mijn korte broek en Wilco's shirt. Hij stapte over naar ons jetski maar daardoor dreven wij op zijn jetski weer weg. Surfdude riep wat we moesten doen maar we begrepen het niet helemaal door het Engels. Toen was het toch even wat minder leuk.. We kregen hem uiteindelijk toch aan de praat en konden zo weer naar onze jetski varen om surfdude op te halen die onze spullen naar ons overgooide en zelf opstapte. Onze jet ski zou hij laten drijven en later ophalen. Daarna gingen we op weg terug naar de rest van de groep. We voeren net weg en Wilco viel zowat van de jet ski af. Hij hield zich aan mij vast maar moest zich achteraan vasthouden. Ik moest mn armen om de surfdude heendoen. En we moesten vooral niet hangen naar de zijkant maar in het midden blijven zitten. Daar gingen we dan, gigantisch hard, klappend over de golven heen. Ik vond het doodeng, zat dicht tegen surfdude aan en maar tegen zijn zwemvest aan te kijken en met 1 arm Wilco's knie tegen me aan te drukken terwijl ik hoopte dat hij er niet af zou vallen. Het is niet te geloven maar we haalden het tot het eind! Al was het een aantal meters voor de kust weer even spannend omdat deze jet ski ineens ook ging piepen dat de benzine op was! Gelukkig haalden we het veilig tot de kant. Alleen hadden we nu wat minder spullen als daarvoor, we kwamen terug met 1 slipper en mijn korte broek. De rest ligt nu onderweg ergens op de zee te drijven.. We gingen zo hard dat we het gewoon niet allemaal vast konden houden. Maar het maakt ons niet zoveel uit, we zijn weer een avontuur rijker en we zijn vooral blij dat we weer veilig aan de kant staan.

Eindelijk aan de kant konden we weer lachen. Toen de auto alleen even niet startte, zonk de moed ons wel weer even in de schoenen maar waarschijnlijk was hij gewoon te snel gestart want nu doet hij het als een auto. We zijn terug gegaan naar ons hotel en even onder de douche gestapt. Ook hebben we net een wasje gedraaid en wat gegeten. Nu zijn we moe van ons spannende avontuur en gaan we zo lekker slapen.

Morgen weer verder op weg! Hopelijk wordt het weer zo'n onwijs mooie zonnige dag als vandaag!

Liefs Wilco & Amanda

See you later alligator

Hello!

Zijn we dan weer na een warme dag!

Vandaag is wat anders gegaan dan dat we in de eerste instantie dachten. Toen we gisteravond en vanochtend de weersvoorspellingen bekeken, bleek dat het smiddags zou gaan regenen in New Orleans. En wij zouden dan de tour door het moeras hebben. Vanmorgen vroeg hebben we gebeld met het bedrijf en we konden ook de tour om 9 uur doen, we moesten dan half 9 aanwezig zijn. Aangezien het toen al half 8 was en we nog een half uur moesten rijden, was het even erg opschieten en haasten! Nog even op onze auto wachten bij het hotel (valet parking) en we konden op weg! Precies op tijd kwamen we aan. We moesten nog even wachten en toen gingen we met in totaal 15 mensen een boot in waarmee we door het moeras zouden varen.

Het was echt onwijs gaaf! En al na 5 minuten zagen we de eerste alligator!

De kapitein had worstjes bij zich die hij voerde aan de alligator. Echt gaaf om te zien! Ook konden we ze marsmellows geven want dat schijnen ze erg lekker te vinden. Daarna zagen we er nog een paar zwemmen. We voeren door en zagen zo veel mooie vogels en de omgeving was prachtig! Echt waarzinnig mooi! We gingen ook door een heel dicht moeras wat ik iets minder leuk vond aangezien er ook slangen leven natuurlijk. Maar gelukkig heb ik die niet gezien..
De kapitein was erg aardig en vertelde veel. Hij woonde al zijn hele leven aan het moeras en toen hij jong was, ving hij al kleine alligators en slangetjes.

Op een gegeven moment kwamen we bij een breder stuk en daar zwom Big Al, de grootste alligator die rondzwom in het moeras. Sommige alligatoren hadden namen gekregen door de mensen die rondom het moeras woonden. Wat een groot beest zeg! Toen hij voor langs kwam zwemmen, vond ik het toch wat minder leuk..Maar wel erg mooi om te zien! We zagen nog een aantal paar zwemmen toen we terug gingen naar het beginpunt. De hele tour was echt heel erg mooi om te doen, echt een hele mooie omgeving. Gelukkig hadden ze hier nog weinig last van de olie.

We gingen weer verder op weg richting Biloxi. We hebben hier geen hotels gereserveerd dus we zouden wel kijken tot hoever we zouden rijden. Op een gegeven moment begon het te spetterenen werden de wolken donkerder. We waren toen voorbij Biloxi, bij Daphne in de staat Alabama. We besloten hier een hotel te zoeken maar dat was nog niet zo makkelijk. Bij verschillende hotels die we binnengingen, kregen we te horen dat ze vol zaten. Door de olieramp zijn er hier extra veel mensen van bedrijven enz. die meehelpen op wat voor manier dan ook. Ze adviseerden ons verder te rijden en zodra we hotels zagen langs de snelweg, het hier te vragen. Dat maar gedaan maar bij de eerste afslag weer bij een paar hotels geweest maar alles was vol. Weer wat verder op de snelweg en toen kwamen we bij een motel aan waar we het ook probeerden en hier hadden ze gelukkig een kamer! Het motel is wel wat luguber (tenminste, dat dachten we eerst maar het blijkt wel mee te vallen) en is wel wat verouderdmaar gelukkig wel schoon.

Op een gegeven moment was het weer droog en de warmte was er niet minder om geworden. Het is van smorgens vroeg tot savonds laat gewoon 35 graden. We besloten wat te gaan rijden in de omgeving van het plaatsje en na een half uurtje kwamen we aan bij de zee! Eindelijk de zee! We zitten nu bij de Gulf Shores, een populair vakantiegebied in Amerika. De stranden zijn prachtig, spierwit zand wat knispert als je erop loopt. De zee zag er hier nog olievrij uit maar toen we later onze voeten afspoelden van het zand, zat er wel wat olie aan onze voeten. En als je goed keek, waren er wel wat vlekken. Maar er was nog wel in de zee te zwemmen. Nog steeds is het hier een groot probleem. Obama heeft net een toespraak gehouden erover en het is hier het gesprek van de dag. Waarschijnlijk zullen we er nog wel meer van gaan merken nu we langs de hele kust gaan rijden. Het toerisme is hier ook een stuk minder dan voorheen, terwijl de mensen hier daarvan leven.

We hebben even heerlijk op het strand gelopen en zijn met onze voeten in de zee gestaan. De zee was gewoon warm. Er stond een lekker windje wat wel even lekker was. Daarna zijn we terug gereden naar ons hotel en onderweg hebben we bij een restaurantje wat gegeten waar we een iets te heet voorgerecht hadden

Gelukkig hoef je je glas hier niet leeg te drinken of er staat al een nieuwe. Heet zeg! Verder heerlijk gegeten.

Nu zijn we weer terug in het motel en ook hier zit het helemaal vol. Morgen gaan we op weg richting Florida. De voorspellingen zijn weer niet al te goed maar vandaag is het op de regenbui na, verder wel heerlijk weer gebleven dus daar gaan we maar vanuit.

Tot morgen weer!

Liefs, Wilco & Amanda

Feeling hot in the Big Easy

Hallo allemaal!

Zoals de titel al zegt, het is hier warm, erg warm! Vandaag was het overdag 45 graden en geen zuchtje wind. Het is nu avond en zelf nu is het nog erg warm en koelt het nog niet erg af.

Hoe is het weer in Nederland eigenlijk?

Vanmorgen hebben we rustig aan gedaan want we hoefden niet vroeg weg. We waren nog maar een half uurtje bij New Orleans vandaan. Toen ik de tv aanzette, bleek dat NL net aan het voetballen was. We hebben dus vanmorgen vroeg even voetbal zitten kijken, was wel even leuk en gelukkig hebben ze gewonnen! Eigenlijk was het plan om een bezoek te brengen aan een katoenplantage. Maar het zou een uur extra rijden zijn en door de warmte hadden we er eigenlijk weinig zin in. Dus gelijk maar op naar New Orleans.

Na een half uurtje waren we er en zijn we naar ons hotel gegaan. Gelukkig konden we al inchecken en we hebben een mooie kamer op een hoek met veel ramen. Alleen jammer dat een kant uitzicht heeft op een muur. Omdat het pas rond negenen was, hadden we nog de hele dag in the Big Easy zoals de stad genoemd wordt. We zijn wat rond gaan lopen door het French Quartier. New Orleans is een stad met veel Franse invloeden en de wijk French Quartier is het bekendste daarvan. Nadat we wat rondgelopen hadden (warm!), zijn we een ritje gaan maken met een kabeltram door de stad heen. De tram ging over een lange laan met mooie grote bomen en victoriaanse huizen, erg mooi! In de tram zat geen airco en het was dus erg warm. Bij het eindpunt zijn we weer terug gegaan en na anderhalf uur waren we weer terug bij het beginpunt. Toen sliepen we zowat want het was zo warm.

We zijn ergens wat gaan eten en toen de kaartjes op wezen halen voor onze tour door de stad. We zouden met een bus een rondrit maken door de stad. Dit omdat we niet zo lang in de stad blijven en we zo toch een hoop zien. Het zou nog een uur duren voordat de bus zou vertrekken dus we zijn wat gaan drinken bij een van de vele foodcourts. Wezagen zo een grote stoombootvertrekken, erg mooi.

Om 3 uurkwam de bus en begon onze rondrit. De bus reed door wijken die door de orkaan Katrina getroffen zijn in 2005. Heel bizar om te zien want hele wijken staan gewoon nog leeg. Die mensen zijn nooit meer teruggekomen. De chauffeur vertelde een hoop over de orkaan en de verwoesting ervan. Wel erg interessant. Sommige huizen waren opgeknapt en weer bewoond maar vele waren kapot en leeg. Op de huizen stonden een aantal cijfers en tekens. Dat betekende dat de huizen in 2005 waren doorzocht, hoeveel mensen er gevonden waren en nog wat informatie. Zo wisten de autoriteiten en andere hulpteams dat er iemand was geweest. Het was wel apart om te zien, ook omdat we zo een beeld kregen van wat voor verschrikkelijks er toen gebeurd is en hoe de mensen er vandaag de dag nog mee geconfronteerd worden. Heel bijzonder.

Daarna reden we door andere wijken van de stad. De stad zelf is echt heel erg mooi. Inderdaad niet zo Amerikaans maar veel met Europese invloeden. Gaaf om te zien! En het is hier heel mooi groen. De stad is gebouwd op een moeras en dat houdt in dat de huizen om de paar jaar gerestaureerd moeten worden omdat ze verzakken. Ook wegen worden om de paar jaar weer opnieuw geasfalteerd.
We stopten bij een begraafplaats. New Orleans heeft een aantal grote begraafplaatsen. Deze zijn bijzonder omdat de mensen hier boven de grond begraven worden. Je ziet dus grote (voornamelijk) witte betonnen huisjes waarin de families bij elkaar begraven worden. Als er iemand overleden is, wordt het huisje opengemaakt, de resten van de vorige bij de rest van de overledenen in het huisje gegooid en de nieuwe kist gaat er weer bovenop.
Na 2,5 uur hadden we veel gezien. Maar ondertussen waren we het ook helemaal zat. In de bus zat wel airco maar de bus kreeg het niet aan geaircood met al de mensen aan boord. Het was bloedheet en we wisten niet meer hoe te zitten. Toen we de bus eindelijk uitstapten, was het zowat nog koeler buiten dan in de bus. We liepen naar ons hotel en toen we net op onze kamer waren, ineens regen! En wat voor regen, kei- en keiharde regen! Met onweer erbij. Echt zulke harde onweer hadden we nog nooit gehoord.

Maar dat zal ook wel komen omdat het hier tussen de gebouwen lekker galmt. Het duurde ongeveer een uur en toen was het ineens weer droog.

We zijn toen naar Bourbon Street gelopen. Dit is een bekende straat in de stad met veel barretjes, neonlichten, restaurantjes enz. Het uitgaansgebied van de stad zeg maar. Ook zijn er hier enkele stripclubs en soms was ik Wilco ineens weer kwijt omdat die ergens stond te kijken. In de deuropeningen van sommige tenten stonden er schaarsgeklede vrouwen waarvan sommige gymnastiekoefeningen aan het doen waren in de deuropening! Heel flex. Verder veel mensen op straat, veel gezelligheid.

Bij een restaurantje hebben we wat gegeten en toen zijn we langszaam teruggelopen naar ons hotel. Het was door de regen niet afgekoeld en nog steeds warm.

Morgen zijn we de hele ochtend nog in de stad. Daarna een klein uurtje rijden naar Slidell waar we een boottour door het moeras gaan doen. Daar hebben we wel heel veel zin in! Hopelijk blijft het weer goed want morgen schijnt het wat minder te worden met regen. Hopelijk valt het mee.

Weer bedankt voor jullie reacties. We zijn elke dag vlug aan het kijken of we al reacties hebben. Vaak hebben we geen fut om nog aparte mails te sturen naar iedereen maar we vinden jullie reacties wel erg leuk! Bedankt!

Goedemorgen alvast, wij gaan zo lekker slapen!

Liefs Wilco & Amanda

Moerasig in Louisiana

Hi!

Leuk dat jullie weer intunen op onze site!

Het is hier nu 8 uur 's avonds en nog steeds 35 graden. Erg warm dus met geen zuchtje wind. We zijn net wat wezen eten hier in de buurt bij een restaurant. We stonden er weer versteld van hoe dik de mensen hier zijn. Als we hier ergens gaan eten, kijken we onze ogen uit! Het is voor ons een soort bezienswaardigheid.

Vandaag hebben we een lange rijdag gehad. We reden rond 7 uur weg bij ons hotel vandaan. Na een uur gingen we van de snelweg af en zijn we richting de Natchez Trace Parkway gereden. Dit is een historisch pad wat vroeger werd gebruikt door indianen. Langs deze route zijn een aantal bezienswaardigheden. De natuur was er prachtig. Mooie groene hoge bomen en heuvels. Regelmatig zagen we dieren, herten in de berm, kikkers op de weg enz. Op een gegeven moment zagen we ook een schildpad op de weg maar dat zagen we iets te laat waardoor de schildpad ondersteboven terecht kwam. We zijn nog gekeerd om de schildpad weer om te draaien maar er kwam teveel verkeer aan, nergens ruimte om te stoppen dus we zijn maar doorgereden.. Hiermee staat de schade op een schildpad, een duif en een eekhoorn...

Soms schieten er ineens dieren over de weg op, die kunnen we dan niet altijd ontwijken natuurlijk.

Maar daarna reden we weer door en zo kwamen we langs een aantal mooie uitzichten. De weg ging helemaal zigzaggend de bossen door met soms een rivier ernaast. Ook kwamen we langs een moeras met cypress bomen, erg mooi om te zien. Wat een mooie natuur! En zo rustig overal.

Omdat het toch best snel ging allemaal, waren we al op tijd bij de plaats waar we zouden overnachten. We waren nog niet erg moe en besloten verder te rijden zodat we morgen minder ver hoeven te rijden naar New Orleans. Het was een lang en saai stuk wat we moesten rijden, het meest saaie hebben we nu gehad en vanaf nu gaan we eigenlijk voornamelijk langs de kust rijden (daar waar de olie is...).

Aan het begin van de middag kwamen we aan in het plaatsje Hammond. Hier gingen we naar een hotel voor een kamer maar daar werd verteld dat alle hotels er vol zaten. Dit omdat er veel mensen in de omgeving waren voor de olieramp. Apart verhaal want we zaten toen nog wel anderhalf uur van New Orleans af maar goed, ze hadden dus geen kamer. Wel hadden ze een kamer in een hotel in een plaatsje verderop, in Laplace. Dit zou een half uur langer rijden zijn. We hadden toch al veel gereden die dag dus besloten het maar te doen. We hadden ook weinig keuze. Halverwege de middag kwamen we eindelijk aan bij ons hotel.

De omgeving veranderde steeds meer. We zitten nu in de staat Louisiana en het is hier eigenlijk een groot moeras. Heel mooi om te zien! Net gingen we in een plaatsje hier een aantal kilometer vandaan eten en de hele weg was een brug door het moeras heen. Echt een plaatje om te zien!

Vanmiddag zijn we nog naar wat winkels gegaan en verder hebben we vooral rustig aan gedaan. Morgen gaan we richting New Orleans. Eerst gaan we een oude katoenplantage bezoeken er vlakbij. Daar werden vroeger slaven gehouden. En daarna dan richting New Orleans.

We hebben hier in het hotel een heerlijk zacht bed en een megagrote tv dus we gaan maar weer eens kijken wat de updates zijn van de olieramp en Joran vd Sloot. Groot nieuws hier!

Toedeloe!
Groetjes van ons!

Walking in Memphis!

Hallo allemaal,

Hier weer een berichtje van ons op deze zonnige zaterdag!

Vanmorgen waren we wat laat wakker voor ons doen, tegen zevenen. Weer het dagelijks ritueel gehad: aankleden, opruimen, koffers pakken, ontbijten, auto laden, uitchecken en weer op weg.

We hadden een lange rit voor de boeg richting Memphis. Dit was een rechte weg er naar toe omdat er onderweg niks bijzonders te zien was. Nou ja, we kwamen wel langs een John Deere dealer waar Wilco weer met zn creditcard heeft gezwaaid.

Toen we op de helft waren, zijn we bij een McDonalds gestopt om een grote sinaasappelsap te halen. Het was rond 10 uur en we stonden in een grote rij. Dat het daar zo vroeg al zo druk is! Ze hebben ook ontbijt , de mensen zaten nog net niet aan de hamburgers. Het was ook al erg warm, rond de 30 graden en het zou alleen nog maar warmer worden.

Aan het eind van de ochtend kwamen we dan eindelijk aan bij Graceland! We parkeerden onze auto op een grote parkeerplaats waar het al erg druk was. Daarna gingen we naar binnen en konden we onze kaartjes ophalen. Buiten zagen we al de vliegtuigen van Elvis staan. Toen we de kaartjes hadden gehaald, moesten we wachten op de bus. Er stond een rij waar er een foto werd gemaakt voor een poster van Graceland. De foto van ons was erg leuk en die hebben we naderhand ook gekocht (25 dollar! Maar ja, het is toch Graceland) Toen we bijna aan het begin van de rij waren (duurde niet heel lang), kregen we koptelefoons aangereikt die we op moesten doen tijdens de tocht door het huis. Zo kregen we allerlei informatie over Elvis. Toen was het onze beurt om de bus in te gaan. Er rijden busjes naar het huis zelf toe. De ingang, waar je kaartjes moet kopen, waar Elvis automuseum is en winkeltjes zijn, zijn aan de overkant van Graceland zelf. Met busjes werden we dus naar het huis gebracht en er voor afgezet.

Als eerste viel ons op dat het wat kleiner was dan we verwacht hadden. Niet dat het klein was maar op foto's ziet het huis zelf er altijd erg groot uit. Van voren is het een heel mooi huis. We kregen nog wat instructies voor in het huis zelf en mochten toen naar binnen. Daar kon je langs bepaalde kamers lopen in het huis en via de koptelefoon werden er dan dingen over verteld. Erg gaaf om allemaal te zien! Sommige kamers waren erg apart ingericht maar wel mooi. Het was alleen wel soms dringen in het huis omdat er erg veel mensen liepen. Na een aantal kamers in huis, ging de weg naar buiten en daar liepen we naar een ander klein gebouw waar al Elvis post binnenkwam en werd verwerkt. De weg ging toen naar een ander gebouw waar allerlei spullen van Elvis stonden en veel van zijn gouden platen. Bijzonder om te zien, zoveel gouden platen en andere prijzen. Het moet een bijzonder mens geweest zijn die ook veel weggaf aan anderen. Graceland was echt zijn rustplaats met een grote tuin en manage.Ook bijzonder om te zien hoe vreselijk druk het was!

Als laatste kwamen we langs zijn graf. Hier liggen zijn ouders en grootmoeder ook begraven. Weer erg bijzonder om te zien.

Met het busje gingen we weer terug naar de overkant van de weg. Nadat we wat gedronken hadden, gingen we naar het automuseum van Elvis. Hier staan al zijn auto's tentoongesteld, en hij had er wel een aantal. Ook stond hier zijn trekker tentoongesteld, een jaja.. John Deere! Er werd een filmpje bijgedraaid dat Elvis een grote fan was van John Deere en dat hij met deze John Deere rondreed over het terrein.

We konden ook nog een kijkje nemen in zijn vliegtuigen. Hij had een grote en een kleinere. De grotere heet de Lisa Marie, naar zijn dochter. Wat een vliegtuig van binnen zeg! Grote stoelen, banken en voor Elvis zelf een slaapkamer met douche, toilet, tv enz. Niet normaal!

Zeker voor die tijd. Zo valt het pas op hoeveel ruimte er in een vliegtuig zit, en dit was niet eens een hele grote maar wat een ruimte.

We keken nog even in de winkeltjes en gingen toen naar de auto toe. Het was ondertussen heel erg warm, rond de 40 graden. We zijn naar de binnenstad van Memphis gereden en reden langs het Lorraine Motel. Dit is de plek waar Martin Luther King is doodgeschoten. Daarna zijn we doorgereden naar Beale Street. Dit is een bekende straat in Memphis met veel barretjes en restaurantjes. Hier is de Bluesontstaan en tegenwoordig is het een bekende attractie in Memphis. We hebben hier rondgelopen, wat winkeltjes gekeken en wat gegeten. Echt walking in Memphis dus!

Toen weer de auto in gestapt en een klein stukje verder gereden. Ondertussen was het al begin van de avond en zijn we een hotel op gaan zoeken. Het plan was om even een duik in het zwembad te nemen maar eigenlijk zijn we blij dat we lekker kunnen liggen dus we hebben weinig meer gedaan.

Morgen weer een lange rijdag. We rijden naar Jackson Mississippi. We gaan een stuk over de Natchez Trace Parkway, een mooie weg met mooie uitzichten. Weer binnendoor dus.
Vandaag zijn we door een aantal staten heengekomen. We begonnen in Missouri, zijn via Arkansas en Tennessee aangekomen in Mississippi. Morgen weer een stuk verder richting het zuiden! We zien het landschap telkens weer wat veranderen.

Nou, tot het volgende verhaal weer! Bedankt weer voor jullie reacties!

Liefs, Wilco & Amanda

Cat, route 66 en een rodeo

Hidihidihidiho!

Daar zijn we dan weer! We zijn vandaag aanbeland in Festus, in de staat Missouri. Vandaag hebben we ongeveer 4 uur gereden.

Vanochtend moesten we al vroeg weg omdat we om 8 uur 's morgens een tour zouden hebben in de Caterpillar fabriek. Rond 6 uur werden we wakker en nadat we ontbeten hadden, zijn we een uur later op pad gegaan richting de fabriek. Het was nog 20 minuten rijden en nog even zoeken waar we precies zijn moesten op het terrein van Caterpillar zelf. Rond kwart voor 8 kwamen we aan bij het gebouw waar we zijn moesten maar we kwamen het gebouw niet inomdat we geen pasje hadden. We zijn toen een stukje verder naar de security gereden en daar zeiden ze dat we buiten moesten wachten. Wij weer terug en we stonden er net toen er een vrouw aankwam in een roze Caterpillar trui, zij kwam ons de tour geven. Een privé tour! Binnen kregen we wat veiligheidsuitleg en daarna gingen we de fabriek binnen. De vrouw was erg aardig en vertelde heel veel. Deze tour was lopend dus we hebben heel veel gezien en konden veel vragen stellen. Het was wel super dat het zo ging. Wilco keek zn ogen weer uit, wat een grote machines! Na anderhalf uur waren we weer bij het begin en als dank kregen we nog een pet en sleutelhanger van Caterpillar.

Na deze tour gingen we op weg richting St. Louis. Bij Springfield zijn we de snelweg afgegaan en over de route 66 gaan rijden. Dit stuk hebben we vorig jaar niet gereden dus vonden we het wel leuk om het nu te doen. We kwamen weer langs oude benzinepompjes en verlaten motels en dorpjes. Bij het Shea's pompstation zijn we even gestopt. Dit is een bekend punt van de route 66. De eigenaar heeft tientallen jaren allerlei dingen van de route 66 bewaard. Het museum was helemaal vol, maar dan ook echt helemaal vol! Wel gaaf om te zien.

Daarna verder op weg, de weg duurde soms wat lang. We waren ook best moe. Rond 2 uur waren we bij St. Louis. Hier zijn we verder niet gestopt omdat we door wilden rijden naar Festus, waar we zouden overnachten. Ook ging de lucht een beetje raar doen en er zouden buien aankomen (bleek later erg mee te vallen). In Festus zijn we ingecheckt in een hotel en zijn we ergens wat wezen eten.
Na het eten zijn we richting Hillsboro gereden, een plaatsje hier 15 minuten vandaan. Hier was vanavond de Jefferson County Rodeo! Al snel hadden we gevonden waar het was want er stonden al veel auto's. Begin van dit jaar had ik gemaild naar de voorzitster van de organisatie om een vraag te stellen over de rodeo en toen kreeg ik een mail terug dat ze het leuk vond dat we kwamen en dat we gratis kaartjes zouden krijgen. Toen we er vanavond aankwamen, dachten we, we vragen het gewoon. Toen we bij de kassa aankwamen en zeiden dat we uit Nederland kwamen, kwam er gelijk een vrouw naar voren die zich voorstelde als de voorzitster. Ze vond het superleuk dat we gekomen waren en we kregen gratis kaartjes en konden zo naar binnen! Binnen waren er allemaal standjes waar je allerlei spullen kon kopen zoals shirts, cowboyhoeden, riemen enz. Ook stond er een rodeo-stier en natuurlijk kon je overal eten kopen. De meeste mannen liepen in John Deere shirts, dat was echt niet normaal. Wilco hadspijt dat hij zijn shirt niet aan had gedaan

Verder liepen er natuurlijk echte cowgirls rond.
Om 8 uur begon de rodeo. Iedereen moesten gaanstaan en gezamenlijk werd er gebeden voor een veilige rodeo en voor de mensen in Afganistan. Daarna natuurlijk weer het volkslied waarbij iedereen stond met hun hand op hun hart. Blijft een aparte gewaarwording. Het is alsof het Wilhelmus gezongen wordt bij het begin van de gondelvaart met de Bradelier ofzo.

Daarna kwam Miss Jefferson County aangereden op haar paard en reed een rondje. De rodeo begon toen echt. De mannen moesten zo lang mogelijk op hun paard blijven zitten. Erg gaaf om te zien! Vooral hoe de mensen op de tribune meeleefden. Ook was er een soort clown die alles aan elkaar praatte als we moesten wachten op de volgende. Op een gegeven moment zei de commentator een aantal dingen en werd er ineens gezegd: A special thanks to our guests Wilco & Amanda, who came all the way from the Netherlands to visit the rodeo!

Haha, was erg leuk!

Na ruim een uur zijn we richting het hotel gegaan. We moesten over een donkere weg en het was al erg donker. En we waren ook gewoon moe.

Vandaag was het de hele dag erg warm, boven de 30 graden. Gelukkig zitten we veel in de airco in de auto. Toen we vanmiddag het weer bekeken voor morgen, kregen we gelijk 2 waarschuwingen in beeld!

Ten eerste zitten we nu in een gebied waar de kans groot is op overstromingen door de vele regenval de afgelopen dagen (afgelopen weekend hebben ze hier heftig weer gehad). Ten tweede komt er erg warm weer aan. Morgen komt er erg warm weer en de komende dagen kan het bijna 45 graden worden in New Orleans (daar zijn we over een aantal dagen). Lekker warm dus!

Morgen hebben we een saaie rit voor de boeg richting Memphis. We rijden er in 1x heen smorgens. Aan het begin van de middag gaan we naar Graceland en daarna de rest van Memphis bekijken. We overnachten ook in Memphis.

Nou, ik ga Wilco wakker maken, dan kan hij weer de foto's doen!

Bedankt jullie weer, we lezen jullie reacties met veel plezier!

Groetjes,

Wilco & Amand