Let's go Chiefs!
Na een hele lange dag zijn we net 'thuis' in onze hotelkamer!
Vanmorgen weer vroeg op weg richting Moline. Hier zijn we vorig jaar ook geweest, in de John Deere fabriek toen. Dit keer kwamen we er weer langs dus wilden we wel weer even een kijkje nemen in de grote John Deere store. We reden weer binnendoor. Het was heel erg mooi onderweg. Aan het eind van de ochtend kwamen we aan in Moline en zijn we naar de winkel daar geweest. Wilco keek er weer zijn ogen uit en heeft weer een flink aantal dingen gekocht.
Daarna zijn we op weg gegaan naar Peoria, daar zouden we gaan overnachten. De rit was niet zo lang, ongeveer anderhalf uur. Vlak voor Peoria is het Wildlife Prairie State Park. Dit is een park waar allerlei dieren rondlopen die uit Illinois komen, zoals buffels en herten. Heel erg bijzonder vonden we het niet maar het was mooi om de dieren te zien. Verder konden we weinig dieren vinden in het bos er omheen. Ook was het erg warm en we hadden niet echt zin om stukken te gaan lopen.
Het was hierna niet ver meer naar ons hotel, ongeveer 10 minuten rijden. Wel was het weer even goed opletten omdat het weer een wat grotere stad was. Nadat we ons ingecheckt hadden bij ons hotel en de koffers er hadden neergezet, zijn we eerst eens wat gaan eten want we stikten van de honger! Ondertussen was het al in de middag.
Omdat onze auto al aardig vol was met al de John Deere spullen, zijn we eens naar een postkantoor gereden om te vragen wat het zou kosten om wat spullen alvast op te sturen naar huis. Het bleek dat het mogelijk was dus we zijn een uur lang bezig geweest met dozen vullen (drie stuks), formulieren invullen (2x omdat 1e x fout ging) en posten. Maar na een uur waren ze dan eindelijk klaar voor verzenden. Binnen 7 dagen moeten ze aankomen!
Hier zijn we doorgereden naar de Grand View Drive in Peoria. Dit is een weg die over heuvels gaat en waar je mooie uitzichten hebt om de Mississippi rivier. Het was inderdaad erg mooi om te zien!
Toen op naar de baseballwedstrijd van de Peoria Chiefs! Richting het stadion kwamen we een beetje door duistere straten en we voelden ons soms niet heel erg veilig. Maar misschien leek het alleen maar zo. Het stadion was gauw gevonden maar het was nog even wachten totdat we naar binnen mochten. Er liepen al veel mensen rond in blauwe shirts. Om 6 uur gingen de poorten open en mochten we naar binnen. Erg gaaf om allemaal te zien! Je kon allerlei soorten eten halen (wat natuurlijk volop gedaan werd
Precies om 7 uur werd iedereen gevraagd om op te staan en werd het volkslied gespeeld. Echt iedereen stond, petten gingen af en handen op het hart.
Daarna begon de wedstrijd. Het was niet moeilijk te volgen en eigenlijk best wel heel erg leuk! Als er gewisseld moest worden (het ene team mocht gaan slaan en het andere in het veld), dan werd er muziek gedraaid, kwam Homer, de mascotte langs of werden er spelletjes gedaan. Er was eigenlijk van alles omheen en dat maakte het wel erg leuk om mee te maken.
Na anderhalf uur hadden we het wel gezien en zijn we richting het hotel gegaan. We waren kapot want waren de hele dag aan 1 stuk doorgegaan. Nu nog even het verhaal typen en dan lekker naar bed.
Morgen gaan we richting St. Louis. Hierbij komen we over een stuk van de Route 66. We overnachten een stukje na St. Louis, in Festus. Hier vlakbij is namelijk de Hillsboro Rodeo en daar willen we heel graag heen! Zoals het er nu uitziet, zal het morgen een hoop regenen. Vandaag was het een prachtige dag, vol met zon. Toen we in het stadium zaten om 8 uur, was het nog 30 graden! Misschien valt het morgen mee met de regen.
Bedankt voor al jullie leuke reacties!! Tot snel!
Liefs, Wilco & Amanda
Wilco's paradijsje
Hidiho!
Nou, we zijn nu aanbeland in Wilco's paradijs. Dyersville, waar we nu zijn, wordt wel de Farm Toy Capital of the World genoemd. Er zijn hier veel winkels waar we al zijn geweest en waar Wilco nieuwe miniaturen heeft gekocht voor zijn verzameling thuis. Hij is helemaal blij!
Vanochtend werden we heerlijk uitgeslapen wakker, wel alweer om 6 uur. De zon scheen alweer en we kleden ons gauw aan om bij de koeien te gaan kijken. Die zouden namelijk om 6 uur gemolken worden. We hebben hier even gekeken, en natuurlijk vergezelde HJ (de hond) ons weer. Nadat we een rondje over de boerderij gelopen hadden, was het ontbijt klaar. Dit was klaargemaakt door de eigenaar, Loren. Zijn vrouw Dianna was er niet omdat haar vader op sterven lag. Ook was ereen andere gast, Brent, die voor zijn werk daar overnachtte.
Het ontbijt was erg lekker! We kregen ei, bacon, toast, fruit enz. Het smaakte allemaal heerlijk! En het was ook erg gezellig, veel gelachen engepraat.Ruim anderhalf uur hebben we aan de keukentafel gezeten. Daarna zijn we een rondje gaan lopen naar de wijngaard iets verderop. Een prachtige wandeling! HJ (of Jake zoals Wilco hem noemde) liep met ons mee en rende dan weer voor ons uit. HJ is trouwens een echte held. Drie jaar geleden heeft hij de eigenaar Loren gered toen die plotseling een hartaanval kreeg. HJ heeft toen hulp gehaald en omdat hij dat gedaan heeft, leeft Loren nu nog!
We hebben een stuk gelopen in de zon door de wijngaard. Er stroomde een beekje en we hadden mooi uitzicht op de boerderij. Na een rondje gelopen te hebben, gingen we weer terug om de laatste dingen in te pakken. We namen afscheid en kregen nog een fles wijn mee!
Daarna reden we een kilometer terug, richting het dorp. Hier zou namelijk om half 11 de parade langskomen voor het Dairy Day Festival. Langs de weg stonden al allemaal stoeltjes. We waren drie kwartier te vroeg en zijn lekker in het zonnetje langs de kant van de weg gaan zitten. Het werd steeds drukker en rond half 11 begon het dan. Ineens hoorde we het volkslied en ging iedereen staan. Daarna begon de parade echt. Er kwam van alles voorbij, wat praalwagens, wagens met Missen erop, Miss Diary, Miss Pork enz enz. En dan allemaal weer van een andere county (soort provincie) of van een ander plaatsje. En ook van afgelopen jaren.Niet normaal hoeveel Missen er waren! Ook kwamen er trekkers voorbij, brandweerwagens en allerlei soorten oude auto's. De kinderen langs de weg waren helemaal wild omdat er vanuit elke wagen snoep werd gegooid. We vonden het ook al zo raar dat alle kinderen van te voren met grote zakken rondliepen. Maar dat bleek dus om al het snoep op de vangen. Wat ons nog het meest verbaasde was dat er al zo vroeg zoveel gegeten wordt door de mensen hier. Om 10 uur liepen er al mensen rond met borden (en dan helemaal vol) met gefrituurde uienringen!
Na drie kwartier was de parade afgelopen en zijn we op weg gegaan. We reden binnendoor door de mooie weilanden naar Independence. Natuurlijk kwamen we ook weer langs een John Deere dealer. Rond het middaguur kwamen we aan in Independence. Hier was een tentoonstelling van de BigBud, de grootste trekker ter wereld. Erg mooi om te zien en onwijs groot!
Hier hebben we ook wat gegeten voordat we weer op weg gingen, dit x richting Dyersville. In de middag kwamen we hier aan en zijn we gelijk naar het Farm Toy Museum gegaan. Daar hadden ze onwijs veel miniaturen. Daarna naar een aantal outlets gegaan waar Wilco zich helemaal kon laten gaan. Hij heeft al een aantal trekkers gekocht en ik heb hem nog nooit zo vrolijk gezien
Nadat alle winkels dicht waren, zijn we naar een hotel gereden en hebben we een was gedraaid. Dus alle kleren zijn weer schoon. Net zijn we wat wezen eten bij een Country restaurant waar we een heerlijke steak op hebben. We kunnen er weer tegenaan!
Morgen gaan we richting Moline (waar we vorig jaar ook geweest zijn) en daarna rijden we door naar Peoria. 's Avonds gaan we naar de Peoria Chiefs, een baseball wedstrijd. Daar hebben we wel heel veel zin in!
Bedankt weer voor de reacties en tot gauw!
Liefs, Wilco & Amanda
Bye bye flat tire.. Hello farm!
Hallo allemaal!
Allereerst bedankt voor al jullie reacties! We lezen ze met veel plezier, alleen hebben we niet de tijd om iedereen wat terug te sturen. Vaak zijn we blij als we 's avonds het verhaal er op hebben staan maar erg leuk om te lezen, blijf het vooral doen!
De grote verrassing van vanmorgen was natuurlijk of de band er zou zijn bij de garage ja of nee!
We werden alweer vroeg wakker maar hebben het heel rustig aan gedaan allemaal omdat we pas rond 9 uur naar de garage konden gaan. Relaxed ontbeten en op de kamer gehangen en rond 9uur zijn we naar Cedar Falls gereden, naar de garage. Een rit van ongeveer 10 minuten. De regen kwam ondertussen met bakken uit de hemel, het goot!
Al snel hadden we Tandem Tire gevonden en vol verwachting gingen we naar binnen, op zoek naar Mick. Mick kwam al gelijk aanlopen en toen we begonnen met praten, wees hij al gelijk naar een band die langs de zijkant stond, onze band! Gelukkig was de band dus aangekomen en zouden ze hem erop gaan zetten. We moesten even wachten en ze keken bij de garage gelijk alle banden even na. Na een half uurtje waren we weer ready to go!
Probleem is dus weer opgelost gelukkig en we kunnen weer veilig rijden.
We zijn een beetje rond gaan rijden in de buurt en aan het eind van de ochtend zijn we ergens wat wezen eten want om 1 uur moesten we bij de John Deere fabriek zijn voor een rondleiding. De weg ernaar toe was erg mooi, dwars door de weilanden.Ondertussen was de regen opgehouden en was het bewolkt.
Iets voor 1 uur waren we er en we moesten nog even wachten op de rest van de groep. Eerst kregen we een introductievideo en daarna gingen we naar de fabriek toe. Jammer genoeg mochten er geen foto's gemaakt worden tijdens de tour. Vorig jaar tijdens de tour in Moline mocht het wel maar hier dus niet. We gingen weer op een karretje een rondje maken door de fabriek. Wilco keek zijn ogen uit en blijf wijzen, kijk daar, kijk daar! Helemaal blij
In totaal duurde de tour ongeveer een klein uurtje en hierna konden we nog een kijkje nemen in de giftshop. Het was even goed nadenken maar Wilco heeft er een mooie trekker uitgezocht. Hopelijk heeft hij nu zijn verzameling compleet! (haha, vind hij niet leuk als hij dit leest
Tegen 3-en stonden we weer buiten en gingen we op weg naar Fredericksburg, waar we zouden overnachten in The Farmhouse, een bed & breakfast. De rit erheen duurde ongeveer een half uur en tegen half 4 kwamen we hier aan. Het is een Victoriaans huis met een boerderij erbij met allerlei dieren. We werden enthousiast begroet door HJ, de huishond. Gelijk kwam er een vrouw naar buiten die er werkte. De twee eigenaren waren niet aanwezig omdat de vader van een van hen ziek was. De vrouw liet ons de kamer zien en deze is onwijs gaaf! We hebben de safari room. Het is op de gehele bovenste etage, we hebben een eigen trap naar boven. Boven hebben we 2 zithoeken, een groot bed en een badkamer met douche en een tweepersoonsbubbelbad!
Toen we alles bekeken hadden, zijn we over de boerderij gaan lopen. HJ liep gezellig met ons mee. Op de boerderij zitten heel erg veel katten. Verder is een wijngaard, lopen er lama's, geiten, schapen en koeien. Toen we richting de koeien liepen met HJ, kwamen er ineens twee eenden aangerend richting HJ. Waarschijnlijk vinden de eenden HJ niet zo lief want waar de hond ook liep, de eenden liepen er achteraan, KWAK KWAK. Op een gegeven moment hielden we het niet meer van het lachen, het leek wel een comedy! Als HJ ergens stond, kwamen de eenden kwaad op hem afgewaggeld met veel bombarie.
Na een tijdje hielden ze het voor gezien en gingen ze maar in de modder zitten.
Wij besloten ook maar het even voor gezien te houden op de boerderij en reden een kilometer terug naar het dorp, daar was immers het Dairy Day Festival! Morgen is er meer aan de hand, nu stond alleen de kermis er. Wel hingen er in de Main Street al allemaal Amerikaanse vlaggen, voor de optocht van morgen. We zijn even over de kermis heengelopen en we keken onze ogen uit. Er worden daar attracties gebruikt die bij ons allang afgekeurd zouden zijn geloof ik. Heel oud en het piepte en kraakte aan alle kanten. Maar het leek de mensen niet te deren want ze gingen overal in. We zijn Jack (onze redder in nood) nog niet tegengekomen op het Festival.
Ik heb nog een bijen-knuffel gewonnen met ballonnen kapot gooien met een dartpijl en voor Wilco heb ik een poster gewonnen met poster-dartgooien! Een echte poster van John Deere! Ook was er een schuifapparaat met van die muntjes. We hebben wat muntjes gekocht en even gespeeld. Helaas niet zoveel gewonnen. Ook dit was erg oud, allemaal van hout.
Ondertussen was het al begin van de avond en hebben we gegeten in een plaatselijk diner hier. Daarna zijn we weer terug gegaan naar onze kamer. Misschien gaan we zo nog even terug naar het Festival maar misschien blijven we wel op de kamer en genieten van deze mooie kamer. We zien wel.
Morgenochtend gaan we sowieso kijken bij het melken van de koeien en verder nog even rondkijken op de boerderij. Ook willen we nog even kijken bij het Dairy Day festival. We hebben morgen geen lange rit voor de boeg. We gaan richting Dyersvilleen morgen gaat de zon weer schijnen (schijnt)
Nou, groeten vanuit hier!
Wilco & Amanda
Sissend aangekomen in Waterloo
Hallo!
Nou, we zijn veilig aangekomen in Waterloo! Maar de manier waarop was niet helemaal zoals de bedoeling.
Vanmorgen begon alles nog normaal en rond 6 uur werden we wakker. Aangekleed, koffers gepakt en lekker ontbeten in het hotel. Een uurtje later zaten we in de auto. We wilden binnendoor naar Waterloo rijden dus gingen eerst richting Rochester. Rondom Minneapolis was het nog erg druk maar hoe verder we kwamen, hoe rustiger het werd. Het uitzicht was prachtig, heel groen en steeds meer boerderijen.
Onderweg kwamen we natuurlijk weer een aantal John Deere dealers tegen waar we een kijkje hebben genomen. Wilco was weer helemaal blij!
Voorbij Rochester zijn we richting Waterloo gegaan. Hier zagen we nog eenCase dealer (ook trekkermerk) en daar hebben we ook even een kijkje genomen. Maar daar zijn we later voor gestraft denken we..
We waren net gezellig op weg en toen ineens PANG, SSSSSSSsssssssss... Lekke band!
We keken elkaar en moesten gelijk lachen. Auto stilgezet en gelijk gekeken, het was een voorband aan de bestuurderskant. Om ons heen was het doodstil en het uitzicht waren weilanden. Daar stonden we dan, in de middle of nowhere met een lekker band! Een klein stukje verderop zagen we een boerderij staan en we besloten daar maar heen te lopen.Gelukkig zagen we er de humeur wel van in, wat moesten we anders..
Bij de boerderij aangekomen zag het er wat uitgestorven uit.. We probeerden aan te bellen maar er gebeurde niks. Toen maar achterom gelopen en de deur daar zat niet op slot. Zachtjes de deur opengedaan en toen kwam er gelukkig een man aanlopen. We vertelden wat er gebeurd was of vroegen of hij misschien een garage kon bellen die langs kon komen voor onze band. De man belde voor ons maar er nam niemand opbij de garage. Hij besloot zelf maar even een kijkje te nemen bij onze auto. Hij pakte zijn rode Jeep en reed naar onze auto toe. Daar onder de auto gekropen en met een krik onze band er onderuit gehaald. Er zat een scheur in de band en hij kon dus niet meer geplakt worden maar er moest echt een nieuwe onder. Omdat de band groot was, dacht de man (laten we hem maar Jack noemen) dat we het beste naar New Hampton konden gaan om daar naar een garage te gaan om te kijken of ze de band op voorraad hadden.
Euhm... ok... Dus wij, hup mee in de rode Jeep en op weg naar New Hampton. Eerst vonden we Jack een stille man maar onderweg praatte hij honderduit en was het eigenlijk nog best gezellig. Hij vertelde dat hij al heel zijn leven in Fredericksburg woonde, hoe hij hield van het plattelandsleven en over Florida, waar familie van zijn vrouw woonde.
Na een rit van ongeveer 20 minuten kwamen we aan in New Hampton. Daar keek de garage naar de band (die had Jack achterin zijn auto gegooid) maar helaas.. De band had hij niet op voorraad.. Dat zou minstens morgen zijn, maar dat zou niet zo goed uitkomen met onze planning. Als het niet anders had gekund, zouden we geen keuze hebben gehad maar de man bij de garage had nog een ander idee. Ze hadden ook een vestiging in Cedar Falls, een plaatsje naast Waterloo. Daar zouden ze de band ook morgen kunnen hebben dus dan zouden we daar heen kunnen gaan om de band te verwisselen. Nu zouden we dan het reservewiel erop kunnen doen en daarmee naar Waterloo rijden. Nou ja, we hadden weinig keus en volgens de mannen moesten we het zeker redden naar Waterloo, zolang we maar niet te hard zouden rijden. We besloten het maar zo te doen. Morgen hebben we om 11 uur een afspraak om de band te maken met Mick.
En daar gingen we weer in de Jeep richting onze auto. We hadden onze auto achtergelaten met natuurlijk al onze spullen erin (behalve de belangrijke dingen natuurlijk zoals de paspoorten, geld enz) want dat was volgens Jack geen probleem want er was zowat geen verkeer op die weg. En gelukkig stond onze auto nog precies hetzelfde erbij, inclusief de krik en wat spullen die Jack had gebruikt om de band onder onze auto weg te halen. Jack haalde nog wat hout bij zijn huis om onder onze auto te leggen want het thuiskomertje zouden we achter doen zodat we voor wel een goede band zouden hebben. Het was even goed kijken hoe het allemaal moest maar al gauw zaten de banden op de goede plek. Natuurlijk hebben we Jack heel erg bedankt. Waar zouden we geweest zijn zonder hem? Waarschijnlijk ergens in een weiland
Misschien zien we Jack morgen nog, als we weer terug gaan naar Fredericksburg. Daar is dan namelijk het Dairy Day Festival.
De rit naar Waterloo duurde ongeveer nog 3 kwartier en we waren erg blij toen we eindelijk in de buurt kwamen! In Waterloo vlakbij ons hotel zat nog een bandenwinkel. Daar zijn we ook nog even binnen geweest maar helaas hadden zij ook onze band niet. Op zijn vroegst konden ze hem hier woensdag hebben.
Hierna zijn we doorgereden naar ons hotel. Ondertussen was het al in de middag en we zijn eerst eens lekker een broodje wezen eten. Daarna even op onze kamer gezeten en toen nog even de deur uit geweest. Niet zover want ja, dat lijkt ons geen goed idee
We hebben net gegeten bij het Isle Casino, hier was een buffet en het zat hier vlakbij in de buurt. Het buffet stelde niet heel veel voor en de gemiddelde leeftijd haalden we erg naar beneden, het was namelijk senior night
We zijn nu weer terug in het hotel en zijn lekker aan het hangen. Morgenochtend gaan we naar de garage voor de band en eigenlijk zijn we wel een klein beetje zenuwachtig (ok, ik dan, Wilco niet) of ze de band wel zeker zullen hebben. Anders zullen we moeten wachten en eigenlijk kan dat niet omdat dan onze planning in het water valt. Maar als het goed is, moet het goedkomen en moet de band er gewoon zijn. Wel even spannend dus..Verder moeten we de hele tijd erom lachen, het gebeurde gewoon erg grappig!
Nou ja, al met al zijn we nu in Waterloo en als het goed is, gaan we morgen gewoon naar de John Deere toe en komt alles helemaal goed. Jullie horen ervan!
Liefs,
Wilco & Amanda
Een dag Minneapolis
Hi!
Vandaag hebben we een hele mooie zonnige dag gehad! Onverwacht want er was veel regen opgegeven maar er is geen druppel gevallen
Vanochtend waren we al om 5 uur wakker. We lagen er de nacht ervoor ook al om 7 uur in dus we hebben een aardig nachtje gemaakt. Om half 7 konden we gaan ontbijten. Het ontbijt was heerlijk en best uitgebreid. Daarna zijn we gaan rijden naar de binnenstad van Minneapolis. Hier wilden we gaan kijken bij de Riverfront maar we zagen al gauw dat er veel straten afgesloten waren. Het bleek dat vandaag de marathon was van Minneapolis. We hebben toen de auto geparkeerd en een stukje gelopen maar we kwamen niet dichtbij de rivier omdat daar het parcoers precies ging. Wel heeft Wilco hier nog een vlaggetje van John Deere gevonden en snel meegenomen.
Hierna reden we rond in de stad en kwamen we bij een aantal meren waar we even gekeken hebben. Omdat er nog vrij vroeg was, zijn we wat gaan drinken bij Starbucks. Heerlijk buiten in het zonnetje gezeten. Daarna zijn we naar de Mall of America gereden. Dit is een groot winkelcentrum met zelfs een pretpark binnenin. Wat megagroot is dat! Heel veel winkels en het ziet er allemaal onwijs mooi uit.
Toen we er net waren, kwamen we langs een Butterfly House waar we even een kijkje zijn wezen nemen. Erg veel en mooie vlinders. Daarna een aantal uur rondgeslenterd door de mall. We keken onze ogen uit. En er natuurlijk wat gegeten, we hadden weer veel keus
Nadat we een hoop hadden gezien, zijn we naar Lake Harriet gereden. Hier reed een trammetje naar een ander meer. Erg leuk om een ritje te maken. Het trammetje en alles er omheen wordt geregeld door vrijwilligers en dat waren allemaal oude mannetjes. Hele verhalen hebben we gehoord over de trams die er reden.
Het is hier heel erg mooi en onwijs groen. Elke keer staan we versteld ervan hoe mooi het hier is. Het hielp mee dat het natuurlijk hier ook schitterend weer was de hele dag. De zon heeft de hele dag geschenen en het was eigenlijk gewoon warm.
Omdat we toch wel erg moe waren, zijn we daarna naar ons hotel gegaan en hebben we even geslapen. We waren/zijn echt zo moe! Rond 7 uur werden we wakker en zijn we wat gaan eten ergens hier in de buurt. Daarna weer terug naar het hotel en nu blijven we lekker wat hangen in onze kamer. Het scheelt dat het een grote kamer is met woonkamer, we kunnen lekker gaan hangen op de bank.
Morgen vertrekken we richting Waterloo. We rijden helemaal binnendoor dus het zal ongeveer een rit worden van 4 uur. Maar we hebben de tijd
Hopelijk zijn we morgen weer een stuk uitgeruster!
Wij gaan hier lekker hangen, tot snel weer!
Liefs, Wilco & Amanda
Back in the USA!
We zijn weer veilig aangekomen in Amerika!
Wat een lange dag was het vandaag.. Het is hier nu 6 uur 's avonds en we kunnen onze ogen bijnaniet meer openhouden. Maar het verhaal van vandaag moet er natuurlijk nog wel even op
Vanochtend om half 6 werden we opgehaald door mijn ouders en Naomi om ons weg te brengen naar Schiphol. We gingen expres vroeg zodat we misschien nog plaatsen bij de nooduitgang konden krijgen. Op Schiphol geprobeerd maar helaas, de plaatsen waren vol. Gelukkig leed ons humeur daar niet onder (haha pap en mam). Rond half 8 gingen we door de douane heen. Het boarden van ons vliegtuig zou half 9 beginnen. Als eerste stonden we er toen het begon. Omdat we met Delta vlogen, moesten we allerlei vragen beantwoorden wat we gingen doen, of we onze koffers zelf hadden ingecheckt enz enz. Daarna lukte het ons toch nog om onze stoelen te veranderen. Een grondstewardess heeft geregeld dat we stoelen konden krijgen in het midden van het vliegtuig. Daar is ook wat extra beenruimte en dat was inderdaad zo. We hebben dus de hele vlucht heerlijk weer gezeten.
Het duurde even voordat het boarden echt ging beginnen. We zagen door het raam wat marechaussee het vliegtuig in gaan en later nog een busje van de technische dienst. We waren er dus nog niet echt gerust op
De vlucht zelf ging wel goed en snel voorbij. We hadden in onze armleuning een scherm zitten waarop je spelletjes kon doen, muziek mee kon luisteren en films mee kon kijken. Daardoor ging de tijd ook wel sneller want we zaten elke x spelletjes te doen samen. We hebben zelfs nog een uurtje geslapen. Toen hoorden we ineens: *SNURK* Lag er een man achter ons giganisch hard te snurken! Dat heeft hij de hele vlucht ongeveer volgehouden dus daarna weinig meer geslapen.
Tegen half 1 (plaatselijke tijd) landen we op Minneapolis. En voor het eerst hadden Wilco en ik totaal geen oorpijn! Kwam goed uit want we waren onze earplanes ook vergeten. Zo zie je maar dat het erg aan het landen ligt of je pijn aan je oren hebt of niet.
Eenmaal geland moesten we naar de douane. En daar werden we toch wat minder blij. Wat een onwijze rij!
Daarna door de auto halen. We hebben ongeveer dezelfde auto als vorig jaar, alleen nu een witte! Erg mooi!
Binnen een kwartier waren we bij ons hotel en hebben we ingecheckt. Natuurlijk terloops laten vallen dat we op huwelijksreis zijn en prompt kregen we een upgrade!
Nadat we even op de kamer gezeten hadden, zijn we wat wezen eten. We zijn naar Denny's geweest. Dat was vorig jaar wel 1 van onze favorieten en nu hebben we er ook weer heerlijk gegeten! Het weer was ondertussen wat beter geworden, het goot niet meer maar het miezerde. Nu komt de zon zelfs nog een klein beetje door. We hadden beter wat zon vanuit Nederland mee kunnen nemen geloof ik.
Net ook alvast wat boodschappen gedaan, lekker voor op de kamer en in de auto straks. We hebben ons alweer verbaasd over de vreselijk grote warenhuizen hier! Daarna lekker naar de kamer gegaan en als we zo alles op de site hebben gezet, denk ik dat we snel op bed zullen liggen.
Morgen zou het weer iets beter worden, we hopen het!
Nou, tot snel!
Groetjes Wilco & Amanda
Morgen is het dan zover..
Nog 1 nachtje slapen en dan is het alweer zover.. Wat is de tijd snel gegaan!
Onze trouwdag gister was helemaal geweldig!
Heerlijk weer, leuke mensen, mooie locaties, super!
Bedankt voor de geweldige dag en bedankt voor alle mooie en leuke kado's! Als we over 3 weken weer thuis zijn, gaan we op ons gemak alles nog eens goed bekijken.
Gelukkig lagen onze koffers al voor een groot gedeelte ingepakt klaar want de dag ging vandaag zo snel voorbij dat we er anders weinig tijd voor hadden gehad. Net wat laatste dingen erin gedaan en nu zijn de koffers echt dicht!
De tijd van onze vlucht is iets veranderd, we gaan iets vroeger de lucht in, om 10.10 uur. Rond 6 uur worden we opgehaald door Amanda's ouders en Naomi die gezellig meegaat, 'om een bakkie te doen'. Het is ongeveer 9 uur vliegen.
Het volgende verhaal zal dus niet meer in Nederland getypt worden maar in de USA!
WHHHAAA, we gaan bijna!!!
Groetjes
Wilco en Amanda van Leeuwen
